رمان زودرس، مرگ کمتر
تا زههای پزشکی امروز
زمان مناسب آغاز درمان آنتی رتروویرال در بیماران HIV مثبت همیشه نامشخص بوده است. در نبود بررسیهای غیرانتخابی شاهددار، کوشش شده است تا از رهنمودهایی که براساس اطلاعات ناقص حاصل شدهاند برای توازن فواید اساسی درمان درازمدت و سمیت این داروها استفاده شود. نتایج دو بررسی تازه شروع زودتر درمان در جریان عفونت را تائید کرده است.
یک کنسرسیوم بزرگ پژوهشی اطلاعات پیامدی بیماران HIV مثبت را از 1996 (یعنی زمانی که درمان ترکیبی قوی برای نخستین بار موجود شد) تا 2005 انبار کرده است. در 8362 بیمار با تعداد CD4+ برابر 351 تا 500 یاخته در میلی مترمکعب، میزان مرگ و میر به هر علت در گروهی که تحت درمان قرار نگرفتند 69% بیش از افراد تحت درمان آنتی رتروویرال بود. در 9155 بیماری که تعداد CD4+ آنها بیش از 500 بود، میزان مرگ و میر به هر علت در گروه درمان نشده 94% بیشتر از گروه درمان شده بود. کنترل از نظر عفونت مشترک با ویروس هپاتیت C سبب تغیر در نتایج دو گروه شد. کنترل از نظر سابقهی داروی تزریقی این اختلاف را در گروه دارای CD4 کمتر کاهش میداد ولی تاثیری در گروه با تعداد بیشتر نداشت. در بیش از 80% موارد علت مرگ معلوم نبود ولی بسیاری از موارد مرگ معلوم ناشی از بیماریهای مرتبط با ایدز نبود. سمیت درازمدت دارویی از بین رفت.
پژوهشگران انگلیسی برای انحراف اصلی زمانی از یک ضریب اصلاح آماری پیچیده استفاده نمودهاند و به این نتیجه رسیدهاند که در بیش از 20.000 بیمار در 18 همنوای پیگیری شده پس از 1998، آن عده که درمان را با تعداد کمتر از 350 یاختههای CD4+ آغاز کردند، نرخ مرکب ایدز و نقطهی پایانی مرگ بیشتر از آنهایی بود که درمان را با تعداد بالاتر آغاز کرده بودند.
N Engl J Med 2009 Apr 30; 360
زمان مناسب آغاز درمان آنتی رتروویرال در بیماران HIV مثبت همیشه نامشخص بوده است. در نبود بررسیهای غیرانتخابی شاهددار، کوشش شده است تا از رهنمودهایی که براساس اطلاعات ناقص حاصل شدهاند برای توازن فواید اساسی درمان درازمدت و سمیت این داروها استفاده شود. نتایج دو بررسی تازه شروع زودتر درمان در جریان عفونت را تائید کرده است.
یک کنسرسیوم بزرگ پژوهشی اطلاعات پیامدی بیماران HIV مثبت را از 1996 (یعنی زمانی که درمان ترکیبی قوی برای نخستین بار موجود شد) تا 2005 انبار کرده است. در 8362 بیمار با تعداد CD4+ برابر 351 تا 500 یاخته در میلی مترمکعب، میزان مرگ و میر به هر علت در گروهی که تحت درمان قرار نگرفتند 69% بیش از افراد تحت درمان آنتی رتروویرال بود. در 9155 بیماری که تعداد CD4+ آنها بیش از 500 بود، میزان مرگ و میر به هر علت در گروه درمان نشده 94% بیشتر از گروه درمان شده بود. کنترل از نظر عفونت مشترک با ویروس هپاتیت C سبب تغیر در نتایج دو گروه شد. کنترل از نظر سابقهی داروی تزریقی این اختلاف را در گروه دارای CD4 کمتر کاهش میداد ولی تاثیری در گروه با تعداد بیشتر نداشت. در بیش از 80% موارد علت مرگ معلوم نبود ولی بسیاری از موارد مرگ معلوم ناشی از بیماریهای مرتبط با ایدز نبود. سمیت درازمدت دارویی از بین رفت.
پژوهشگران انگلیسی برای انحراف اصلی زمانی از یک ضریب اصلاح آماری پیچیده استفاده نمودهاند و به این نتیجه رسیدهاند که در بیش از 20.000 بیمار در 18 همنوای پیگیری شده پس از 1998، آن عده که درمان را با تعداد کمتر از 350 یاختههای CD4+ آغاز کردند، نرخ مرکب ایدز و نقطهی پایانی مرگ بیشتر از آنهایی بود که درمان را با تعداد بالاتر آغاز کرده بودند.
N Engl J Med 2009 Apr 30; 360
+ نوشته شده در دوشنبه سیزدهم تیر ۱۳۹۰ ساعت 18:11 توسط
|